....

Nedendir gideni geri getirmeye

Zorla kendini kabul ettirmeye çalışmak

Dostlar vefasızca yaran gözyaşına aldırmadan gitmekte

Arkalarında bıraktıkları

Birkaç güzel anı

Birkaç damla gözyaşı…

Geldikçe akıla bir of çeker yürek derinden

Yıllar ay aylar hafta haftalar gün gibi

Zaman su gibi akıp yara kabuk bağlasa da

Elemi ilk an ki gibi taptaze

Bunca üzüntü, serzeniş

Sanmasın ki kimse onlara

Muhtaç olunuştan

Göründüğü gibi değil elbette ki

Sahte gülüşlere yalan sevgilere

Nasıl inandım diye pişmanlıktan, aslında hepsi insanın kendine

Ağlamaksa ağlamalı

Lanetler yağdırmaksa yağdırmalı

Ne varsa kırıp dökmeli

Kendine son bir zarar verip

Kapanan kapıları bir kez daha açmalı