....

[img]http://img293.imageshack.us/img293/9084/seccade112df8bfzx8.jpg[/img]

Sana geldim ey namaz

Yüzüm tutmuyor seni terki dile getirmeye
Seccde de yüzüm olurmusun ey namaz
Bak, beden kirinden arınmış
Bükülmez denilen bel rükü naralarında
Seni terk eden halim yine senin haline bürünmüş
Edebine boyarmısın beni ey namaz
Sabahım olurmusun
Her tekbir bir tövbe misali
Girizgaha niyet misali cennete hazırlığım olurmusun

Sana geldim ey namaz
Yüzüm tutmuyor nefsi sana tercih ettiğimi soylemeye
Beni günahıma tercih edermisin ey namaz
Günün bölünmüşlüğünde seni düşünmedim
Dünya ile hal olup keyfin haline girdim
Gün ortasında beni toplayan hal olurmusun
Günün gelişmesinde sükunete gelişim olurmusun ey namaz

Sana geldim ey namaz
Yüzüm tutmuyor hadisi unuttum demeye
"Kim sabah ve ikindi namazını kılarsa cennete girer"
Dilim varmıyor seni kazalarda terk ettim demeye

Sana geldim ey namaz nefsi kazalarıma
Yaramı sarar yardımım olurmusun
Bak, toprağa gelmeye dizlerim secdende
Dilim varmıyor kibrimi soylemeye
Kibrimi yakan kibritim olurmusun
Her yanış bir yıkanış misali
Cennete hazırlığım olurmusun ey namaz

Işığına yandığım güneş gitmek üzere
Yıldızlar keşfe çıkacakmış sanki
Aldandım güneşlerin ışığına yıldızların nazına
Akşamları karanlığıma nur olurmusun ey namaz
Sustu alem, bir ezan gökkubbede
Kıyamet mi kopacak koşturmada bedenler
Farzına yetişeceğim en güzel telaşım olurmusun


Sana geldim ey namaz
Akşamıma nur olurmusun
Ayın her hali seni anlatır
Etrafında yıldızlar saf tutmakta
Aşıklar seni seyre dalmakta
Bedenler kıyamda ruhlar gökkubbede sohbette
Rahman ve rahime götürenim olurmusun ey namaz
Sana geldim geldim ey namaz
Beş vakitte birliğimi O'NA götürürmüsün

Kıl beni ey namaz

Çöllerden topla hücrelerimi

Rahmetinin serinliğinde yıka kalbimi

Kıl beni ey namaz

Ruhumu secdede yeniden fısılda bana.

Şah damarı yakınlığından emzir yetimliklerimi.

Kıl beni ey namaz

Dağlar küçülsün, denizler taşsın, dağılsın kalabalıklar.

Rükû rükû doğrult eğriliklerimi.

Kıl beni ey namaz

İkiye bölünsün kalbim kıblenin şakağında.

Sevgilinin işaret parmağı değsin göğsüme.

Kıl beni ey namaz

Topla sevdalarımı kırık aynaların çatlaklarından.

Ömrüme ilikle seviçlerimi, firûze düşler düşür alnımın şafağına.

Kıl beni ey namaz

Tenim İbrahim gibi ateşe düşmüşken

Gül kokulu serinlikler değdir yüreğime

Kıl beni ey namaz

Günahın, isyanın, nisyanın kuytusunda büyüttüğüm pişmanlıklarımın yüzünü kaldır yerden.

Al karanlıklarımı, al karalıklarımı gözbebeklerinde yıka.

Kıl beni ey namaz.

İnsan kıl beni.

Doğru kıl.

Duru kıl

Diri kıl beni.

İnsan kıl bu bedeni

"elif" olmak zordur
cünkü "elif" olmak
yuvarlak bir dünyada dik durmanın
dik ve önde
belki acıyla
ama vazgeçmeden durmanın
dünya ne kadar dönerse dönsün
olduğu yerde kalmanın adıdır “elif” olmak

……….

zordur “elif” olmak
“elif” olmak hep vurulmaktır
“elif” olmak yalnızca “elif” olmaktır
……..

”elif” demeden hiçbir şey denilemez
ben “elif” dedim
artık her şeyi söyleyebilirim*


/ dostum, “elif” olmayı dilemişim sanırım bir vakt-i seherde, bir cesaretle….zor(luğunu) bilmemişim o zamanlarda; dilemişim..yar’ın huzurunda bir “elif” misali durabilmeyi dilemişim; oysa şimdilerde dizlerimin bağı çözülür; diz çökerim..be’ye meylederim; “başlasın bu cümle artık!” derken yine “elif” misali kalıveririm bir bir’in huzurunda..yine zorlukla, yalnızca, yalın-ca…/


“elif” olmak zor imiş!

ama her elif’in yanında akvâ olan’ın yardımı, yar’lığı var imiş!!


dostum, bilir misin “elif “ olmaya talip olmak nedir, bilir misin insan nasıl “elif” olur? dilersin o’ndan sadece o’nun yar-lığını, dilenirsin…o’nun kucağından başka mekanlar sana soğuk gelir, üşürsün bir ağustos sıcağında..yürüdüğün yollar sana yabancı gelir; bildik mekanlar sıkar seni..tanımadığın sîmalar sana âşina gelir, tanımadığın kişiler senin niyazına girer; tanıdıkların ise yabancı nazarlarla bakarlar sana. hikmetine eremediğin hallerle örülür hayatın; susmayı seversin; sükûtu seversin; sükûtu hal edinenleri seversin…


dostum, bilir misin, “elif” bağlanmaz kendisinden sonraki harfe…sadece kendinden önceki harfe bağlanır; en önceki’ne belki de..sen, dünyana sonradan girenlere sıkıca bağlandığın vakit “elif” olmaz adın..sanırsın ki o zaman üzerindeki zorluklar kalkacak; ama herkes yüklenir üzerine..yardımsız yar’lar doluşur dünyana..”yardımıyla gelen yar” gitti diye…

aklımın al(a)madığı hallerin eteğinde gezinir dururum; belki aklım acziyetiyle susabilmeyi öğrenir diye..başımı tâ yüreğime kadar eğer, dinlerim o kısık fısıltıyı şimdilerde…

dostum, şimdilerde “elif” der susarım; elimi bileğime koyar dinlerim nabzımı..atışları, dünyadaki hiç kimsenin isminde artmaz…yüreğim dünyadaki kimsenin isminde titremez; bu belki de lütuftur, yar’dandır …bu, belki de “elif “olmanın gereğidir.

/ALLAHu a’lem…/

“elif” olmayı dileten de “var”imiş dostum;

“yar” olmayı dileyen imiş…
nokta

Alnımı secdeye vurdum ağladım
Bu aciz canımı Hakka adadım
Dünya yalan imiş er geç anladım
Islandı seccadem gözyaşlarımla...

Ruhum Mevlayadır secdem Mevlaya
Artık hevesim yok fani dünyaya...